สวัสดีค่าทุกคน
สิ่งที่ไม่คาดคิดเลย
คือการที่จู่ๆก็ต้องจากลาเพื่อนไปโดยไม่ได้รำลา
เนเน่
คิดถึงแกว่ะ
ถึงแกจะเข้ามาเป็นปีแรก แต่แกก็สร้างเสียงหัวเราะให้กลุ่ม สร้างรอยยิ้มให้กลุ่ม
ทั้งๆที่ตอนแรกฉันกับเบสท์กะจะไม่สนิทกับใครแล้วแท้ๆ
แต่ก็มีแก
ที่ทำให้พวกฉันต้องเปลี่ยนใจ
แต่พอเราเริ่มจะปรับตัวเข้ากันได้
แกก็ต้องมาออกจากโรงเรียนโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
แกไปพร้อมกับการฝากงานไว้ให้ไอ้นาต
และฉันก็เพิ่งมารู้ตอนเยน
ว่าแกลาออก
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆ
แต่แกก็ยังเป็นเพื่อนฉันเสมอ
แกจากไปโดยไม่ลา
ตอนแรกพวกเราก็สงสัย
แต่ก็มารู้ความจริงว่าแกเองก็เจบปวดไม่แพ้กัน
อยู่คนเดียวอย่าร้องไห้นะเว้ย
เพื่อนรักของฉัน
จงก้าวไปเถอะ
แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะมีอะไร
ถ้าท้อแท้เมื่อไหร่
จงหันกลับมามองเบื้องหลัง
พวกฉันจะอยู่ข้างหลังเสมอ
แต่แก
ไม่ต้องก้าวถอยมาหรอก
พวกฉันจะไปหาแกเอง
และจะอยุ่จนกว่าแกจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
เพราะถ้าแกเดินถอยกลับมา
แกก็จะต้องเดินก้าวผ่านจุดเดิมอีกครั้ง
bazfost
ก็เหมือนกันนะ
รักพวกแกมาก
บะบาย
